czwartek, 19 marca 2015

91# Paryż - Edward Rutherfurd




Tytuł: Paryż
Autor: Edward Rutherfurd (pochodzenie: Wielka Brytania)
Wydawnictwo: Czarna Owca
Data wydania: listopad 2014
Liczba stron: 940
Forma: papierowa (moja biblioteczka)
Moja ocena - 7/10



WSTĘPNIE...

       "Paryż" Edwarda Rutherfurda przyciągnął moją uwagę już jakiś czas temu i czekał od grudnia na swoją kolej, jednak ciężko było mi wpleść tak obszerną księgę w mój napięty grafik. Ale ostatnio miałam trochę więcej czasu na zapoznanie się z tą historią, więc tak też zrobiłam. Książka zapowiadała się bardzo ciekawie, a ja  bardzo chciałam poznać całą historię Miasta Świateł.

TROCHĘ O FABULE I MOICH PRZEMYŚLENIACH...

      Na tylnej stronie okładki jest napisane, że książka ta, to powieść o Paryżu, w której zostały przedstawione dzieje czterech rodzin. Jednak nie bardzo to rozumiem, bo nawet dołączone na pierwszej stronie ogromne drzewo genealogiczne przeczy temu stwierdzeniu, ukazując sześć rodzin, które faktycznie pojawiają się w fabule i to bardzo często. Jest to zatem monumentalna powieść, pokazującą historię Paryża na tle historii sześciu rodzin. Książka jest naprawdę obszerna, liczy prawie 1000 stron, a akcja toczy się przez około 6 stuleci. Początkowo bardzo przeszkadzały mi przeskoki w czasie, które nie dosyć, że same w sobie były mylące, to na dodatek ciężko było zorientować się, który z bohaterów teraz został przedstawiony i z której rodziny pochodzi. Dlatego to drzewo naprawdę było naprawdę niezbędne i bardzo pomocne. Jednak po jakimś czasie przyzwyczaiłam się do takiego prowadzenia fabuły i nawet spodobały mi się wątki średniowieczne (choć nie wszystkie), mimo że nie jest to moja ulubiona epoka. Niestety książka jest bardzo nierówna. Momentami była bardzo ciekawa i z żalem odkrywałam, że na chwilę obecną kończy się dany wątek i zaczyna nowy, a momentami wątki bardzo mi się dłużyły i nudziły mnie tak, że musiałam przeskakiwać kilka akapitów dalej. O wiele 
ciekawiej zrobiło się, jak akcja weszła w początek XX wieku, ale to pewnie dlatego, że ja po prostu uwielbiam te czasy w literaturze i nigdy mi się nie znudzi czytanie o I, czy też II wojnie światowej, o sufrażystkach, o upadających wiktoriańskich konwenansach, czy też o rewolucji w modzie, głównie kobiecej. 

     Bohaterów jest bardzo dużo, według mnie jednak trochę za dużo. Naprawdę ciężko było zorientować się w koligacjach rodzinnych, zwłaszcza, że XIX i XX wiek ciągle przeplatały się z XIII, czy XVI. Bohaterowie są świadkami takich ważnych wydarzeń dla Paryża, jak: budowa Statui Wolności i Wieży Eiffela, wypędzenie Żydów z miasta w XIV wieku, pogrzeb Victora Hugo, czy też wyjazd żołnierzy na front I wojny światowej. Najciekawszym bohaterem jest Thomas Gascon, o których czytałam najchętniej. To właśnie on był jednym z budowniczych wieży Eiffela i jego wątki najbardziej mnie zainteresowały. Natomiast historia rodziny Le Sourdów najbardziej mnie znudziła i wolałabym, żeby nie pojawiała się tak często. Bardzo interesującym wątkiem było też "zabieganie" o rękę Marie Blanchard. Bohaterami, choć bardzo epizodycznymi są tutaj również tak znane wszystkim postacie jak: Monet, Emil Zola, Eiffel, van Gogh, Chanel, czy też Hemingway. Jednak byli oni jedynie tłem dla innych rodzin. 

PODSUMOWUJĄC...

          Miałam wielkie nadzieje, co do tej powieści, które nie do końca się spełniły. Myślałam, że dołączy ona do grona moich ulubionych utworów, ale tak chyba się nie stanie. Co nie znaczy, że książka jest tragiczna, czy też bardzo nudna, bo tak nie jest. Po prostu spodziewałam się większego dzieła. Jednak, jeśli zostaną w Polsce wydane inne książki autora, np. Londyn lub Nowy Jork, to na pewno się z nimi zapoznam.

32 komentarze:

  1. Lubię takie rodzinne sagi :) nawet tysiąc stron mnie nie przeraża i przeskoki w czasie :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Też miałam co do tej książki identyczne wymagania jak i Ty i teraz trochę się obawiam czy mnie zadowoli, ale przyznam, że ochotę na nią mam ogromną :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Raczej by mi się nie spodobała ta książka. Nie mój klimat.

    OdpowiedzUsuń
  4. Czytałam o niej, że w wielu wypadkach recenzenci mieli wobec niej większe oczekiwania. Mnie i tak bardzo ciekawi, więc zobaczę :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Brzmi bardzo ciekawie! Nawet lubię grube książki, szczególnie wtedy, gdy sama po nie sięgam (a nie są np. moją lekturą szkolną :P). Ta wydaje się ciekawa. :) Lubię książki osadzone gdzieś w przeszłości, a już szczególnie w XIX wieku i początku XX! Mój ulubiony okres. :) Chciałabym ją przeczytać. :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Raczej książka nie dla mnie.

    http://in-our-different-world.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  7. Nie wiem, czy odnalazłabym się w tej dużej liczbie bohaterów. Ale nie mówię nie.

    OdpowiedzUsuń
  8. Już sam klimat Paryża zachęca mnie do tej książki. Uwielbiam czytać o tym mieście :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Mimo, iż nie spełniła twoich oczekiwań, to mam na nią ochotę.

    OdpowiedzUsuń
  10. Mam chęć poznać tę książkę, ale właśnie ciężko znaleźć czas na tak obszerną lekturę. Może kiedyś:)

    OdpowiedzUsuń
  11. Z chęcią przeczytam, lubię, gdy książka ma własny klimat ;)

    OdpowiedzUsuń
  12. Opasłe tomisko, trzeba zarezerwować dużo czasu na nie, ale chętnie przeczytam:)

    OdpowiedzUsuń
  13. Jak sięgnę po tę książkę to nie będę od niej bardzo dużo wymagać.

    OdpowiedzUsuń
  14. Trochę nie moje klimaty, ale Paryż... Kocham Paryż! :D

    Zapraszam do siebie,
    http://to-read-or-not-to-read.blog.onet.pl/

    OdpowiedzUsuń
  15. Ja się nie łapię za nic, co choćby w minimalnym stopniu wiąże się z Paryżem. Nie wiem czemu, ale nigdy mi się nie podobają książki z tym motywem.

    OdpowiedzUsuń
  16. Nie lubię, gdy jest tyle bohaterów. Sama mam problem z Gra o tron, gdy ciągle ktoś nowy się pojawia.

    OdpowiedzUsuń
  17. Skojarzyła mi się z Katedrą w Barcelonie. Bardzo chętnie przeczytam, nie tylko dlatego, że jest o Paryżu; )

    OdpowiedzUsuń
  18. Skuszę się, ale dopiero jak uporam się z licencjatem, czyli pewnie w wakacje...

    OdpowiedzUsuń
  19. Pokaźne tomiszcze, trochę mnie odstrasza to, że czasami ciężko było się zorientować o kim mowa, ale może kiedyś się skuszę :)

    OdpowiedzUsuń
  20. Czytałam kiedyś z serii tego wydawnictwa "Kobiety Łazarza" Mariny Stepnovej i niestety książka nie przypadła mi do gustu.

    OdpowiedzUsuń
  21. Uwielbiam takie opasłe tomy! *_* Chyba się skuszę...

    OdpowiedzUsuń
  22. Ach, Paryż! :) Książka całkiem mnie zaciekawiła :)

    OdpowiedzUsuń
  23. Bardzo ciekawie zapowiada sie ta książka :)

    OdpowiedzUsuń
  24. Podziwiam, że przeczytałaś takie tomisko:)
    Uwielbiam Paryż więc myślę, że by mi się spodobała.

    OdpowiedzUsuń
  25. Myślę, że mogłaby spróbować z tą książką :) Wydaje się ciekawa :)

    OdpowiedzUsuń
  26. Kocham Paryż, a okładka przyciąga moje spojrzenie więc chętnie przeczytam tę powieść :)

    OdpowiedzUsuń
  27. Szkoda, że czujesz lekki niedosyt po lekturze tej książki.
    Ja nie jestem nią zainteresowana, więc nie będę na siłę się do niej przekonywać.

    OdpowiedzUsuń
  28. Och uwielbiam Paryż! A ta książka jest tak bardzo w Twoim stylu ;) Książka co prawda nie jest w moim stylu, ale twoimi recenzjami zawsze kuszę moją mamę. Ona też lubi opowieści o wielu rodzinach, sagi i szeroki przekrój czasowy.

    OdpowiedzUsuń
  29. Jeśli wpadnie w moje ręce przeczytam :)

    OdpowiedzUsuń
  30. Z jednej strony chciałabym poznać tą książkę no bo Paryż i w ogóle... Jak można nie uwielbiać tego miasta? :D Ale z drugiej... czy ja wiem? Teraz chyba u mnie nie jest najlepsza pora na takie tytuły. :)
    Pozdrawiam,
    Sherry

    OdpowiedzUsuń
  31. Trochę mnie obszerność tej książki przeraża, ale chciałabym i tak kiedyś przeczytać :)

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...